عشق فراموش شده تو که ميدوني عشق مني دوست دارم واسه چي پس تو ميگي ميخوام برم ديگه دوست ندارم يادته اون روزا که دستت تو دسته من حالا تو ميخواي بري منو نميخواي دلبر من ميدوني من بي کسم تو بودي همه کسم زنديگم تو بوديو حالا من خارو خسم چرا تو لج ميکني ابروهاتو کج ميکني زندگيم تموم شدش براي تو عمر من حروم شدش به پاي تو واسه تو حاضر بودم ستاره هارو بشمورم شهرو آتيش بزنم بيام بگم دوست دارم

دوست دارم...far

وقتي که خاطرم داره از تو نگاهت مي پاشه

وقتي تو بغض گفتي بهم خدانگهدارت باشه

فرصت نبود بهت بگم گفتني هاي دلمو

گريه نميذاشت که بگم تنها نذار منو نرو

جاده تا آخرين نفس ميون ما فاصله کاشت

انگاري واسه رفتنت تا بي نهايت پا ميذاشت

رفتي واسه هميشه و هميشه تا هميشه هست

تصوير تلخ رفتنت حرمت جاده رو شکست

طعنه نميزنم که باز دلت بگيره از دلم

حرمت اين خدافظي تا جاده هست نميشه کم

گریان نمی مانم، خندانم!

برای ورودت ای عشق.

وقتی که به یادت می افتم، به یاد خاطراتت ...

نامه هایت را مرور می کنم، یک بار ... نه ... بلکه صد بار

وجودم را سراسر عشق فرا می گیرد ...

و اشک شوق بر گونه هایم روانه میشوند ...

تنها میگویم همیشه در قلب منی تو ...

میدانم که باز خواهی گشت ... می دانم!

به یاد لحظات خوش انتظار و تنهایی ...

به یاد او و تقدیم به او ...

دختری از پسری پرسید : آیا من نیز چون ماه زیبایم ؟
پسر گفت : نه ، نیستی
دختر با نگاهی مضطرب پرسید : آیا حاضری تکه ای از قلبت
را تا ابد به من بدهی ؟
پسر خندید و گفت : نه ، نمیدهم
دختر با گریه پرسید : آیا در هنگام جدایی گریه خواهی کرد ؟
پسر دوباره گفت : نه ، نمیکنم
دختر با دلی شکسته از جا بلند شد در حالی که قطره های
الماس اشک چشمانش را نوازش
میکرد ، پسر اما دست دختر را گرفت ، در چشمانش خیره شد
و گفت :
تو به انداره ی ماه زیبا نیستی بلکه بسیار زیباتر از آن هستی
من تمام قلبم را تا ابد به تو خواهم داد نه تکه ای کوچک از
آن را
و اگر از من جدا شوی من گریه نخواهم کرد بلکه خواهم مرد !!!

دلی کنار پنجره نشسته زار می زند

خواب دیده ام شبی مرا کنار می زند

غروب ها که می شود خیال چشمهای تو

تو را دوباره در دل شکسته جار می زند.

کسی معنی دلتنگی را میفهمد که طعم وابستگی را چشیده باشد ؟

شلام به همهی دوستای گلم

چیتو متورین هااا

چه خبرا

بازم حوصلم سر رفته بود گفتم بیام یه چیزی بنویسمو برم

هرچی فکر کردم هیچی یادم نیومد

نمیدونم چی بنویسم که خوشحال بشین

ولی اگه مطلب خوبی گیرم اومد حتمن میزارم

وایی چرا هیچکس برام نظر نمیده هاا

یعنی من ارزش ندارم هاا

اصلن هیچکس منو دوست نداره

چقدر شما بدین خوبه دیگه اپ نکنم هاا

پس بیایی نظر بدین خوشحالم کنین

پس یادتون نره هاا اگه کار نداشتم بدن میام یک اپ خوشمل میکنم

من دیگه باید برم من فدایه همتون بشم

بازم این گل تقدیم به دوستای گلم

حوصلم سر رفته بود گفتم بیام اپ کنم

نتونستم اپ نکنم گفتم بیام بهتر

اینم اپ من نظر یادتون نره

یکی بود، هیشکی نبود

بود اون یکی همه وجود

یکی بود که بودنش

که کنارم موندنش

به زندگیم معنی میداد

رفت و نمیره اون ز یاد

قصه ما به سر رسید

یکی بود، یکی نبود

رفت و دیگه هیشکی نبود….

به سلامتی اون رفیقی که یه روز

میاد سر خاکم اما نمی تونم جلو

پاش پاشم اما خیالم راحته که

. . . . . . . . . . . خاک زیر پاشم

آغوشت آن بوسه های آتیش آن تن گرم

و هم نوائی با ملودی صدایت نفسم به

شماره می افتاد امشب داغم داغ تو

داغ هوسی آکنده از عشق

خراب عشق شو کاباد گشتی/ غلام عشق شو کازاد گشتی

حدیث عشق انجامی ندارد/ خرد جز عاشقی کامی ندارد

منوش از دهر جز پیمانه عشق/ میاور یاد جز افسانه عشق

دلی، کو با بتی عشقی نورزد/ مخوانش دل که او چیزی نیرزد»

بعضی اشخاص چنان به خود مغرورند که اگر عاشق

بشوند به خود بیشتر عشق میورزند تا به معشوق

«آنگاه که عشق تورا میخواند، بهراهش گام نه!

هرچند راهی پرنشیب. آنگاه که تورا زیر گستره بالها

یش پناه میدهد، تمکین کن! هرچند تیغ پنهانش جانکاه

. آنگاه که باتو سخن آغاز کند، بدو ایمان آور! حتی اگر آوای

او رؤیای شیرینت را درهمکوبد، مانند باد شرطه که بوستانی را.»

روزهای اول ثبت نام تو مکتب عشق، مدام فرمول های عشق را

با خودم مرور می کردم : «عشق یعنی حاصل جمع دل عاشق و معشوق...

یعنی ضرب دل در ضربان دلیار... عشق یعنی تقسیم عواطف میان دو دل...

عشق تفریق تنفر از ته دل... » چه کسی فکر این را می کرد که روزی رادیکال

جدایی از عشق من جذر بگیرد. کاش از عشقم در پرانتز نگهداری می کردم...

افسوس که دیر شده و در عاشقی مشروط گذاشته ام

می گویند عشق آن است که به او نرسی...

و من می دانم چرا ...!

زیرا در روزگار من،

کسی نیست که زنانه عاشق شود

و مردانه بایستد...!u202c

وقتی کسی تو را عاشقانه دوست دارد ، شیوه ی

بیان اسم تو در صدای او متفاوت است . . . و تو

می دانی که نامت در لبهای او ایمن است